ತುಕಾರಾಮ
ಸುಮಾರು 1608ರಿಂದ 1649 (ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಪ್ರಕಾರ)ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ
ದೇಹುವಿನ ಒಬ್ಬ ಅಂಗಡಿಯವನು ಬರಗಾಲದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹಣವನ್ನೂ ಮೊದಲ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನೂ ಹಿರಿಯ ಮಗನನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಒಂದು ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತುತ್ತಾನೆ, ವಿಠೋಬ ಅವನನ್ನು ಮಗುವಿನಂತೆ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವನ ಬಳಿ ಒಂದು ಕಂಬಳಿ ಮತ್ತು ದೇವರ ನಾಮಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಅವನ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಇಂದ್ರಾಯಣಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅವು ಒಣಗಿಯೇ ಮೇಲೆ ಬರುತ್ತವೆ. ವಿಠೋಬ ಅವನ ಮುರುಕು ಗುಡಿಸಲಿಗೆ ಬಂದು ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿನ ರಥವೊಂದು ಅವನನ್ನು ನದಿಯ ದಡದಿಂದ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.