ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ
देवकथासागरDevakathasagara

ಅನುವಾದಿತ ಕಥೆ. ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನಿಂದ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಪ್ರೋಗ್ರಾಂ ಮೂಲಕ ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಸೈಟ್ ಮಾಲೀಕರು ಓದಿದ್ದಾರೆ. ತಪ್ಪುಗಳಿರಬಹುದು.

ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮೂಲವನ್ನು ಓದಿತಪ್ಪನ್ನು ತಿಳಿಸಿ

Srinivasa Kalyanam (two illustrated PDFs: jetuk.org; Ahobilavalli eBooks)

ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಕಲ್ಯಾಣ

ಸಾರಾಂಶ

ಹುತ್ತದ ಮೇಲೆ ಹಾಲು ಸುರಿಯುತ್ತಿರುವ ಹಸುವಿನ ತಲೆಗೆ ದನಗಾಹಿ ಕೊಡಲಿ ಎತ್ತುತ್ತಾನೆ; ಆಗ ವೈಕುಂಠದ ಒಡೆಯನೇ ಹುತ್ತದಿಂದ ಎದ್ದುಬಂದು ಆ ಏಟನ್ನು ತಾನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ವಿಷ್ಣು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೇಗೆ ಬಂದನು? ಋಷಿಯ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ, ಒಂದು ಒದೆತ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮೀದೇವಿಯ ಅಗಲಿಕೆ ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಚಲನೆಗೆ ತಂದವು; ರಾಮನ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟ ವಚನವೊಂದು ಅದರ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕಾದಿದೆ: ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ರಾಜಕುಮಾರಿ, ನುಗ್ಗಿ ಬಂದ ಆನೆ, ತಾನು ತೋರುವವಳಲ್ಲದ ಭವಿಷ್ಯ ಹೇಳುವವಳು, ಕುಬೇರನಿಂದ ಪಡೆದ ಸಾಲ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ಸೇರಿದ ಮದುವೆ.

ಶ್ರೀ ವೆಂಕಟೇಶ್ವರ ಮತ್ತು ಪದ್ಮಾವತಿಯರ ವಿವಾಹ: ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಕಲ್ಯಾಣದ ಎರಡು ಚಿತ್ರಸಹಿತ ನಿರೂಪಣೆಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದ ಕಥೆ.

ಕೊಡಲಿ

ವೆಂಕಟ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ದನಗಾಹಿ ಪೊದೆಯ ಹಿಂದೆ ಬಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನು; ತಾನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಬಂದ ಹಸುವನ್ನೇ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ರಾಜನ ಹೊಸ ಹಸು ಹಾಲು ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು ರಾಣಿ ಅವನನ್ನು ಕಠಿಣವಾಗಿ ಗದರಿಸಿದ್ದಳು; ಕಾರಣ ಹೇಳದಿದ್ದರೆ ಏನಾಗುವುದೆಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಳು. ಈಗ ಅವನಿಗೆ ಕಾರಣ ತಿಳಿಯಿತು. ಹಸು ಒಂದು ಹುತ್ತದ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ತನ್ನ ಕೆಚ್ಚಲನ್ನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿತು.

ಸಿಟ್ಟು ಅವನನ್ನು ಆವರಿಸಿತು. ಅವನು ಕೊಡಲಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಸುವಿನ ತಲೆಗೆ ಗುರಿಯಿಟ್ಟನು.

ಹುತ್ತದಲ್ಲಿ ಏನೋ ಕದಲಿತು. ಕೊಡಲಿಯ ಅಲಗು ಹಸುವನ್ನು ತಲುಪುವ ಮೊದಲೇ ಭಗವಂತನೇ ಅದರೊಳಗಿಂದ ಎದ್ದುಬಂದು, ಹಸುವಿನ ಬದಲು ತಾನೇ ಆ ಏಟನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ವೈಕುಂಠದ ಒಡೆಯನು ದಕ್ಷಿಣದ ಒಂದು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಹುತ್ತದೊಳಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದುದು ಹೇಗೆ? ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು, ಯಾರಿಗೂ ಉತ್ತರಿಸಲಾಗದ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಬಳಿಗೆ ನಾವು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.

ಉತ್ತರವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಶ್ನೆ

ಗಂಗಾನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಕಶ್ಯಪರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳ ಒಂದು ಗುಂಪು ಮಹಾಯಜ್ಞವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿತ್ತು. ನಾರದ ಮುನಿ ಅವರ ನಡುವೆ ಬಂದನು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಲಕುವವನು ಅವನು; ಆದರೆ ಅವನು ಕಲಕಿದುದು ಕೊನೆಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದರಲ್ಲೇ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಏಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ, ಇದರಿಂದ ಯಾರು ಪ್ರಸನ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನೂ ಕೊನೆಯ ಆಹುತಿಯನ್ನೂ ಯಾರು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಅವನು ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿದನು.

ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೂ ಉತ್ತರ ಹೇಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಮಹರ್ಷಿ ಭೃಗುವಿನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಸಲಹೆ ಕೇಳಿದರು. ಮೂವರು ಒಡೆಯರನ್ನೂ ತಾನೇ ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ಕೊನೆಯ ಆಹುತಿಯ ಗೌರವ ಯಾರಿಗೆ ಸಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸುವುದಾಗಿ ಭೃಗು ಹೇಳಿದನು.

ಭೃಗುವಿನ ಪ್ರಯಾಣ

ಅವನು ಮೊದಲು ಬ್ರಹ್ಮನಿರುವ ಸತ್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತಿ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತ ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಬಂದ ಅತಿಥಿಯತ್ತ ಅವರು ಗಮನವನ್ನೇ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಭೃಗುವಿಗೆ ಅವಮಾನವಾಯಿತು. ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಶಪಿಸಿ ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

ಕೈಲಾಸದಲ್ಲಿ ಶಿವನು ಪಾರ್ವತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸುಖವಾಗಿ ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು; ಅವನೂ ಭೃಗುವನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಮುನಿಯನ್ನು ಮೊದಲು ಗಮನಿಸಿದವಳು ಪಾರ್ವತಿ; ಅವಳು ಪತಿಯ ಗಮನವನ್ನು ಅತ್ತ ಸೆಳೆದಳು. ಈ ಅಡ್ಡಿಯಿಂದ ಶಿವನು ಕೆರಳಿ ಭೃಗುವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಹೊರಟನು; ಆದರೆ ಭೃಗು ಅದಕ್ಕೆ ಮೊದಲೇ ಶಿವನನ್ನು ಶಪಿಸಿ ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನು ಆದಿಶೇಷನ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದನು; ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ ಅವನ ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ಇದ್ದಳು. ಭೃಗು ಬಂದುದನ್ನು ಅವನೂ ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಭೃಗು ನೇರವಾಗಿ ಅವನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಒದ್ದನು. ಲಕ್ಷ್ಮೀಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ ಜಾಗ ಅದು; ಪತಿಯ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರಲು ಅವಳು ಇಷ್ಟಪಡುವ ಸ್ಥಳ.

ಭಗವಂತನು ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು ಮುನಿಯ ಕ್ಷಮೆ ಬೇಡಿದನು; ಒದೆತದಿಂದ ಆದ ನೋವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲು ಮುನಿಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿದನು. ಹಾಗೆ ಒತ್ತುವಾಗ, ದೇವತೆಗಳನ್ನೇ ಎದುರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಭೃಗುವಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಅವನ ಅಂಗಾಲಿನ ಕಣ್ಣನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದನು. ಭೃಗು ತೃಪ್ತನಾದನು. ಮೂವರಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆಂದು ಅವನು ಋಷಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು; ಯಜ್ಞದ ಫಲ ವಿಷ್ಣುವಿಗೇ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆಂದು ಅವರೂ ಒಪ್ಪಿದರು.

ಹೊರಟುಹೋದವಳು

ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ಒದ್ದವನ ಬಳಿಯೇ ಅವನು ಕ್ಷಮೆ ಬೇಡುವುದನ್ನು ಲಕ್ಷ್ಮೀ ನೋಡಿದ್ದಳು, ಮತ್ತು ಅವಳಿಗೆ ಕೋಪ ಬಂದಿತ್ತು. ಅವನು ಹೇಳಿದ ಒಂದು ಮಾತನ್ನೂ ಕೇಳದೆ ಅವಳು ವೈಕುಂಠವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಭೂಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದಳು.

ವಿಷ್ಣುವು ಅವಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತ ವೈಕುಂಠದಿಂದ ಹೊರಟನು.

ವರಾಹನ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅಪರಿಚಿತ

ಈ ನೆಲ ಅವನಿಗೆ ಹೊಸದೇನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಹಳ ಹಿಂದೆ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಮುದ್ರದ ಕೆಳಗೆ ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದನು. ವಿಷ್ಣುವು ಬಿಳಿಯ ಹಂದಿಯ ರೂಪ ತಾಳಿ ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಕೊಂದು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಮೇಲೆತ್ತಿದ್ದನು. ಬ್ರಹ್ಮ, ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ವೇದಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತ ಹೂಮಳೆಗರೆದು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದ್ದರು. ದುಷ್ಟರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸಿ ಸಜ್ಜನರನ್ನು ಕಾಯಲು ಅವನು ಭೂವರಾಹನಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿದ್ದನು; ಅವನು ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಆ ಸ್ಥಳ ವರಾಹಕ್ಷೇತ್ರವೆಂದು ಹೆಸರಾಯಿತು. ಇಂದು ನಾವು ಅದನ್ನು ತಿರುಪತಿ ಎಂದು ಬಲ್ಲೆವು.

ಈಗ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಬಂದುದು ಒಬ್ಬ ಸಾಧಕನಾಗಿ, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು. ಅವನು ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಎಂಬ ಹೆಸರು ತಳೆದನು. ಮೊದಲು ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಒಡೆಯನಾದ ವರಾಹನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಇರಲು ಅನುಮತಿ ಬೇಡಿದನು. ವರಾಹನು ಅವನನ್ನು ಕೂಡಲೇ ಗುರುತಿಸಿ ಅನುಮತಿ ಕೊಟ್ಟನು. ಶ್ರೀನಿವಾಸನು ವರಾಹನ ದೇವಾಲಯದ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಸ್ಥಳವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ವೆಂಕಟ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಕುಳಿತನು; ಅವನ ಸುತ್ತ ಒಂದು ಹುತ್ತ ಬೆಳೆಯಿತು.

ಅವನು ಹೀಗೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರು ನೋಡಿ ಸಹಿಸಲಾರದಾದರು. ಅವನ ಸೇವೆ ಮಾಡಲೆಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಹಸುವಾಗಿಯೂ ಶಿವನು ಅದರ ಕರುವಾಗಿಯೂ ರೂಪ ತಾಳಿದರು. ಸೂರ್ಯನು ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀಗೆ ತಲುಪಿಸಿ, ಗೊಲ್ಲತಿಯ ರೂಪ ಧರಿಸಿ ಆ ಹಸು ಮತ್ತು ಕರುವನ್ನು ಚೋಳ ದೇಶದ ರಾಜನಿಗೆ ಮಾರುವಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡನು. ಅವಳು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದಳು. ರಾಜನು ಅವುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಉಳಿದ ದನಗಳ ಹಿಂಡಿನೊಂದಿಗೆ, ಒಬ್ಬ ದನಗಾಹಿಯ ಉಸ್ತುವಾರಿಯಲ್ಲಿ, ವೆಂಕಟ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮೇಯಲು ಕಳುಹಿಸಿದನು.

ಹಸು ಹುತ್ತದಲ್ಲಿದ್ದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಹಾಲಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೋಷಿಸತೊಡಗಿತು.

(ಮುಂದೆ ಶ್ರೀನಿವಾಸನು ಹೀಗೆ ವಿಧಿಸಿದನು: ಭಕ್ತನು ಮೊದಲು ವರಾಹ ಪುಷ್ಕರಿಣಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ವರಾಹನ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯದ ಹೊರತು ತನ್ನ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಯಾತ್ರೆ ಪೂರ್ಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಮೊದಲ ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಮೊದಲ ನೈವೇದ್ಯ ವರಾಹನದೇ ಆಗಬೇಕು.)

ಏಟು

ಹೀಗೆ, ಒಬ್ಬ ದನಗಾಹಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೊಡಲಿ ಹಿಡಿದು ಪೊದೆಯ ಹಿಂದೆ ನಿಲ್ಲುವಂತಾಯಿತು.

ಭಗವಂತನು ಹುತ್ತದಿಂದ ಎದ್ದು ಏಟನ್ನು ತಾನೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ, ದನಗಾಹಿ ಅವನ ಮೈಮೇಲೆ ರಕ್ತವನ್ನು ಕಂಡನು. ಅವನು ಆಘಾತದಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಸತ್ತನು.

ಹೆದರಿದ ಹಸು ಮೈಯೆಲ್ಲ ರಕ್ತ ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅರಚುತ್ತ ಅರಮನೆಗೆ ಓಡಿತು. ರಾಜನು ಹೊರಗೆ ಬಂದನು; ಏನಾಯಿತೆಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹಸು ತಿರುಗಿ ಅವನನ್ನು ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಯಿತು; ಅಲ್ಲಿ ಹುತ್ತದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ದನಗಾಹಿ ಸತ್ತು ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.

ಅವನು ಇನ್ನೂ ಆಶ್ಚರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವಾಗಲೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸನು ಮತ್ತೆ ಹುತ್ತದಿಂದ ಎದ್ದು, ಅವನು ಅಸುರನಾಗಲಿ ಎಂದು ಶಪಿಸಿದನು. ತಾನು ಯಾವ ತಪ್ಪನ್ನೂ ಮಾಡಿಲ್ಲವೆಂದು ರಾಜನು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದನು. ಪ್ರಜೆ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ಅದರ ದೋಷ ರಾಜನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಭಗವಂತನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಆದರೆ ಶಾಪಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವಿತ್ತು. ಪದ್ಮಾವತಿಯೊಂದಿಗಿನ ವಿವಾಹದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶರಾಜನು ಅರ್ಪಿಸುವ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಭಗವಂತನು ಧರಿಸುವ ದಿನ ಅದು ಮುಗಿಯುವುದು.

ಒಂದು ಹೆಸರು ಬಂದಿತ್ತು, ಒಂದು ವಿವಾಹದ ಮಾತೂ ಬಂದಿತ್ತು. ಕಥೆ ಈಗ ಆ ಹೆಸರಿನ ಹೆಣ್ಣಿನತ್ತ ತಿರುಗುತ್ತದೆ.

ಈಡೇರಲು ಕಾದಿದ್ದ ವಚನ

ಮೊದಲು, ಬಹಳ ಹಿಂದೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಒಂದು ವಚನದ ಮಾತು. ಭಗವಂತನು ಕೃಷ್ಣನಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಡೆದಾಡಿದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಯಶೋದೆ ಅವನನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ರುಕ್ಮಿಣಿಯೊಂದಿಗಿನ ಅವನ ವಿವಾಹವನ್ನು ನೋಡಲು ಅವಳು ಅಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಅವಳಿಗೆ ದುಃಖವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿತ್ತು. ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಅವಳು ವಕುಳಾದೇವಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾಳೆ, ಅವನು ಶ್ರೀನಿವಾಸನಾಗಿ ಬರುತ್ತಾನೆ, ಆಗ ಅವನ ವಿವಾಹವನ್ನು ಅವಳು ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನು.

ಅವಳು ವಕುಳಾದೇವಿಯಾಗಿ ಮರುಜನ್ಮ ಪಡೆದು ವರಾಹನ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಶ್ರೀನಿವಾಸನು ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ವರಾಹನು ಅವಳನ್ನು ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಸೇವೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.

ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಮಗು

ಆ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ, ತೊಂಡಮಂಡಲದಲ್ಲಿ, ಚಂದ್ರವಂಶದ ಆಕಾಶರಾಜನೆಂಬ ರಾಜನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ತೊಂಡಮಾನ್ ಎಂಬ ತಮ್ಮನಿದ್ದನು; ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಮಕ್ಕಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಒಂದು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು; ಅದರ ಭಾಗವಾಗಿ ಹೊಲವನ್ನು ಉಳಬೇಕಾಯಿತು. ನೇಗಿಲು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಏನೋ ತಾಗಿ ನಿಂತಿತು. ಅವನು ಬಗ್ಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಒಂದು ಕಮಲದ ಮೊಗ್ಗು ಕಂಡಿತು; ಅದನ್ನು ಅರಳಿಸಿದಾಗ ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ಮಗು ಇತ್ತು.

ಅವನು ಆ ಮಗುವನ್ನು ತನ್ನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಅರಮನೆಗೆ ತಂದು ರಾಣಿಯ ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದನು. ಆಗ ಆಕಾಶದಿಂದ ಒಂದು ವಾಣಿ ಕೇಳಿಸಿತು: "ಇವಳನ್ನು ನಿನ್ನದೇ ಮಗುವಿನಂತೆ ಸಾಕು; ನಿನ್ನ ಭಾಗ್ಯ ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ." ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಅವಳಿಗೆ ಪದ್ಮಾವತಿ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟರು.

ಅವಳು ಅನೇಕ ಸಖಿಯರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಆರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ಸುಂದರ ತರುಣಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದಳು. ಒಂದು ದಿನ ಅವಳು ಅವರೊಂದಿಗೆ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಹೂ ಕೀಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಾರದ ಮುನಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ಅವಳ ಅಂಗೈಯನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ತನಗೆ ಕಂಡದ್ದನ್ನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾವಿಷ್ಣುವೇ ಅವಳ ಪತಿಯಾಗುವನು.

ತೋಟದಲ್ಲಿ ಆನೆ

ಶ್ರೀನಿವಾಸನೂ ಬೆಳೆದಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಅವನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೇಟೆಯಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಒಂದು ಕಾಡಾನೆ ಮರಗಳನ್ನು ಮುರಿದುಕೊಂಡು ಅವನ ಮುಂದೆ ನುಗ್ಗಿತು. ಅವನು ಅದರ ಬೆನ್ನುಹತ್ತಿ ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ಸಾಗಿದನು; ಅದು ಅವನನ್ನು, ಪದ್ಮಾವತಿ ಮತ್ತು ಅವಳ ಸಖಿಯರು ಹೂ ಕೀಳುತ್ತಿದ್ದ ತೋಟಕ್ಕೆ ಕರೆತಂದಿತು. ಆನೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಸಖಿಯರು ಕಿರುಚಿದರು.

ಆಗ ಎಲ್ಲರ ಆಶ್ಚರ್ಯಕ್ಕೆ, ಆನೆ ನಿಂತು, ತಿರುಗಿ, ಶ್ರೀನಿವಾಸನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಕಾಡಿಗೆ ಹೊರಟುಹೋಯಿತು.

ಇನ್ನೂ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಖಿಯರು ಕುದುರೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಸವಾರನನ್ನು ಕಂಡು ಅವನು ಯಾರೆಂದು ಕೇಳಿದರು. ಅವನು ತನ್ನ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಕುಲದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿ, ಅನಂತರ ಅವರ ಒಡತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದನು. ಅವಳು ಪದ್ಮಾವತಿ, ಆಕಾಶರಾಜನ ಸಾಕುಮಗಳು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಅವನು ಮನಸೋತನು; ಅದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಸಖಿಯರು ಕೋಪಗೊಂಡರು. ಅವರು ಅವನ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲು ಎಸೆದರು; ಅವನು ತನ್ನ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಟ್ಟು ನಡೆದುಕೊಂಡೇ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.

ಮುಟ್ಟದೆ ಬಿಟ್ಟ ತಟ್ಟೆ

ಆ ಸಂಜೆ ವಕುಳಾದೇವಿ ಅವನಿಗೆ ಊಟ ತಂದಳು; ಅವನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ತಟ್ಟೆ. ಅವನು ಅದರತ್ತ ನೋಡಲೂ ಇಲ್ಲ. ಮಗುವಿಗೆ ಏನೋ ಕೊರತೆಯಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ತಾಯಿಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ; ಅವಳು ಪುಸಲಾಯಿಸಿ ಕೇಳಿದಳು, ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಳು, ಕೊನೆಗೆ ಅವನು ಹೇಳಿದನು. ಅವನು ರಾಜಕುಮಾರಿ ಪದ್ಮಾವತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ್ದನು. ಅವಳನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗದ ಹೊರತು ಅವನಿಗೆ ಇನ್ನು ಸುಖವಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಈ ರಾಜಕುಮಾರಿ ಯಾರೆಂದು ವಕುಳಾದೇವಿ ಕೇಳಿದಳು; ಆಗ ಶ್ರೀನಿವಾಸನು ಅವಳಿಗೆ ಹಿಂದಿನ ಒಂದು ಯುಗದ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ವೇದವತಿ

ರಾಮಾಯಣದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವೇದವತಿ ಎಂಬ ತರುಣಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಭೂದೇವಿಯ ಒಂದು ಅಂಶವೇ ಆಗಿದ್ದಳು. ಅಸುರರ ರಾಜನಾದ ರಾವಣನು ಆ ಕಾಡಿನ ಮೂಲಕ ಬಂದು ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಮನಸೋತು, ಅವಳ ಇಚ್ಛೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ವರಿಸಲು ಬಯಸಿದನು. ಅವಳು ಅವನನ್ನು ಶಪಿಸಿದಳು: ತಾನೇ ಅವನ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣಳಾಗುವೆನು ಎಂದು. ತನ್ನ ಮಾತು ಸತ್ಯವೆಂದು ತೋರಿಸಲು ಅವಳು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಕ್ಕಳು.

ಅಗ್ನಿದೇವನು ಅವಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು. ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ತನ್ನ ಪತ್ನಿ ಸ್ವಾಹಾದೇವಿಯ ಆರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟನು.

ಅನಂತರ ಪಂಚವಟಿಯಲ್ಲಿ, ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರು ದೂರ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ, ರಾವಣನು ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಲು ಬಂದನು. ಅಗ್ನಿ ಅವನನ್ನು ವಂಚಿಸಿ, ಸೀತೆಯ ಬದಲು ವೇದವತಿಯನ್ನೇ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು; ಸೀತೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯ ಬಳಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಇರಿಸಿದನು.

ರಾಮನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾವಣನನ್ನು ಕೊಂದಾಗ, ಲಂಕೆಯಲ್ಲಿ ಸೀತೆಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಬಂದಿಯಾಗಿದ್ದ ವೇದವತಿ ತನ್ನ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಇಳಿದಳು. ಅಗ್ನಿದೇವನು ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಿಜವಾದ ಸೀತೆಯನ್ನು ಹೊರಗೆ ತಂದು ವೇದವತಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ರಾಮನ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು. ಈ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀ ಯಾರೆಂದು ರಾಮನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೇಳಿದನು. ಅಗ್ನಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿದನು. ವೇದವತಿ ಮಾಡಿದ ಉಪಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ರಾಮನು ಕೃತಜ್ಞನಾದನು. ತನ್ನ ಮುಂದಿನ ಅವತಾರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ವರಿಸುವೆನೆಂದು ಅವಳಿಗೆ ವಚನ ಕೊಟ್ಟನು.

ಆ ಅವತಾರವೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸ; ವೇದವತಿಯೇ ಪದ್ಮಾವತಿ.

ವಕುಳಾದೇವಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ತಾಯಿಯಾದ ಅವಳಿಗೆ, ತನ್ನ ಮಗನು ಆ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗದೆ ಎಂದಿಗೂ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಇರಲಾರನೆಂದು ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಆಕಾಶರಾಜ ಮತ್ತು ಅವನ ರಾಣಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಕೈ ಕೇಳಬೇಕೆಂದು ಅವಳು ನಿರ್ಧರಿಸಿದಳು.

ಅರಮನೆಯ ದಾರಿ

ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಪದ್ಮಾವತಿಯ ಕೆಲವು ಸಖಿಯರು ಎದುರಾದರು. ರಾಜಕುಮಾರಿಯೂ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾಳೆಂದು ಅವರಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಪದ್ಮಾವತಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸನಿಗೆ ಮನಸೋತಿದ್ದಳು; ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ಬಯಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ವಕುಳಾದೇವಿ ಸಖಿಯರೊಂದಿಗೆ ರಾಣಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು.

ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪದ್ಮಾವತಿ ಮುಖ ಬಿಳಿಚಿಕೊಂಡು ದುಃಖದಲ್ಲಿದ್ದಳು. ಏಕೆಂದು ಆಕಾಶರಾಜನಿಗೂ ಅವನ ರಾಣಿ ಧರಣೀದೇವಿಗೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ; ಕೊನೆಗೆ ಅವಳ ಗೆಳತಿಯರು, ಅವಳು ತಿರುವೆಂಕಟ ಬೆಟ್ಟದ ಶ್ರೀನಿವಾಸನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆಂದು ಹೇಳಿದರು. ರಾಜನು ತನ್ನ ಗುರು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಈ ವಿವಾಹ ಉಚಿತವೇ ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಮುಂದುವರಿಯಿರಿ ಎಂದು ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದನು.

ಭವಿಷ್ಯ ಹೇಳುವವಳು

ವಕುಳಾದೇವಿ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಶ್ರೀನಿವಾಸನಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ತಾಯಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುವಳೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂದು ಅವನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಭವಿಷ್ಯ ಹೇಳುವ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯ ರೂಪ ಧರಿಸಿ ಅರಮನೆಯತ್ತ ನಡೆದನು.

ಪದ್ಮಾವತಿಯ ಸಖಿಯರು ಆಕೆಯನ್ನು ಕಂಡು, ರಾಣಿಯನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಒಳಗೆ ಬರುವಂತೆ ಕರೆದರು. ರಾಣಿಯೇ ಆಹ್ವಾನಿಸುವವರೆಗೆ ಅವಳು ಹೊಸ್ತಿಲು ದಾಟಲು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಸಖಿಯರು ಓಡಿಹೋಗಿ ಆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ರಾಣಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು; ರಾಣಿ ಸ್ವತಃ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಭವಿಷ್ಯ ಹೇಳುವವಳನ್ನು ಪದ್ಮಾವತಿಯ ಕೋಣೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಳು.

ಅಲ್ಲಿ ಭವಿಷ್ಯ ಹೇಳುವವಳು ಊಟ, ಪಾನೀಯ ಮತ್ತು ವೀಳ್ಯದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಗದ್ದಲ ಮಾಡಿದಳು; ಆಮೇಲೆ ರಾಜಕುಮಾರಿಯ ಕೈಯನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಭವಿಷ್ಯ ಹೇಳತೊಡಗಿದಳು. ಪದ್ಮಾವತಿಗೆ ಅನಾರೋಗ್ಯವಾದ ಕಾರಣವನ್ನು ಅವಳು ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು. ಮಗಳನ್ನು ಶ್ರೀನಿವಾಸನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡುವಂತೆ ರಾಣಿಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದಳು. ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಸಾಕುತಾಯಿ ವಕುಳಾದೇವಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ರಾಜ-ರಾಣಿಯರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಅವನ ಪರವಾಗಿ ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಕೈ ಕೇಳುವಳು ಎಂದೂ ಹೇಳಿದಳು. ಕೊನೆಗೆ, ಅವಳಿಗೆ ಉಡುಗೊರೆ ಕೊಟ್ಟ ಮೇಲೆ, ಅವಳು ಹೊರಟುಹೋದಳು.

ಪ್ರಸ್ತಾಪ

ವಕುಳಾದೇವಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬಂದಳು. ಆಕೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣ ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ ರಾಣಿಯ ಕೋಣೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು; ತನ್ನ ಸಾಕುಮಗ ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಪರವಾಗಿ ಪದ್ಮಾವತಿಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಬಂದಿರುವುದಾಗಿ ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು. ಭವಿಷ್ಯ ಹೇಳುವವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ರಾಜನು ಆಗಲೇ ಕೇಳಿದ್ದನು. ಈಗ ಇಲ್ಲಿ, ಅವಳು ಮುಂಗಾಣಿಸಿದಂತೆಯೇ, ವಕುಳಾದೇವಿ ಬಂದಿದ್ದಳು. ಆಕಾಶರಾಜನು ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಶ್ರೀನಿವಾಸನಿಗೆ ಕೊಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಬೇಗನೆ ಶುಭಮುಹೂರ್ತವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸುವಂತೆ ಪುರೋಹಿತರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು; ಸಿದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಲಹೆಗಾರರೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚಿಸಿದನು. ಬಂದು ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ವರಿಸಬೇಕೆಂದು ಶ್ರೀನಿವಾಸನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವ ಔಪಚಾರಿಕ ಪತ್ರವನ್ನು ಬರೆಸಲಾಯಿತು.

ರಾಜನು ಆ ಪತ್ರವನ್ನು ಶುಕ ಮಹರ್ಷಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದನು. ಶುಕನು ವಕುಳಾದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ವೆಂಕಟ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅದನ್ನು ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಕೈಗಿತ್ತನು; ಶ್ರೀನಿವಾಸನಿಗೆ ಬಹಳ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು. ಉತ್ತರವಾಗಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸನು ತನ್ನ ಹಾರವನ್ನು ಅದೇ ಶುಕನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪದ್ಮಾವತಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ, ತಾನು ಒಪ್ಪಿದ್ದೇನೆಂದು ತಿಳಿಸಿದನು.

ಸಾಲದ ಚಿನ್ನ

ಸಮಯ ತೀರಾ ಕಡಿಮೆ ಇತ್ತು. ಶ್ರೀನಿವಾಸನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಈ ಸಂಬಂಧದ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿ ಅವರ ಸಹಾಯ ಕೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಈಗ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಅವನ ಬಳಿ ಹೆಚ್ಚು ಹಣವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಕುಬೇರನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಬಡ್ಡಿಯೊಂದಿಗೆ ತೀರಿಸುವ ಸಾಲ ಕೇಳಿದನು. ಮದುವೆಯ ಖರ್ಚಿಗಾಗಿ ಕುಬೇರನು ಅವನಿಗೆ 14 ಲಕ್ಷ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ದೇವಿಯರು ಬಂದು ಅವನಿಗೆ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತೊಡಿಸಿದರು.

ಮದುವೆ

ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಇಡೀ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಶ್ರೀನಿವಾಸನು ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಆಕಾಶರಾಜನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

ಪಟ್ಟಣದ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶರಾಜನು ಪೂರ್ಣಕುಂಭದೊಂದಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಗೌರವದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದನು. ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಆನೆಯ ಮೇಲೆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕೂರಿಸಿ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಅರಮನೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದನು. ಅನಂತರ ವೇದಘೋಷ ಮೊಳಗುತ್ತಿರಲು, ಮಂಗಳವಾದ್ಯಗಳು ನುಡಿಯುತ್ತಿರಲು, ಸಮಸ್ತ ದೇವತೆಗಳ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸನು ಪದ್ಮಾವತಿಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾದನು; ಆಕಾಶರಾಜನು ಧನ್ಯನಾದನು.

ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದುಬಂದು ಹುತ್ತದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಭಗವಂತನು, ಹಿಂದೆ ವೇದವತಿಯಾಗಿದ್ದ ಪದ್ಮಾವತಿಯನ್ನು ವರಿಸಿದನು; ರಾಮನ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟ ವಚನವೂ ಈಡೇರಿತು.

ಯೋಚಿಸಿ:

  1. ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ; ಅವನು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಇದ್ದವನೆಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಥೆಯೋ ಅಥವಾ ಪುರಾಣವೋ ಎಂದು ನೀವು ಎಂದಾದರೂ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೀರಾ?

  2. ಪ್ರಜೆಯ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ರಾಜನನ್ನು ಶಪಿಸಿದ ಭಗವಂತನ ಕ್ರಮ ಸರಿಯೇ? ಇದನ್ನು ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತಿಗೆ ನೀವು ಹೋಲಿಸಬಲ್ಲಿರಾ?

  3. ಈ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಯುಗಗಳು ಬರುತ್ತವೆ. ಅವು ಯಾವುವು ಎಂದು ನೀವು ಹೇಳಬಲ್ಲಿರಾ?

ಆಕರ ವಿವರಗಳು
ಕೃತಿ
Two illustrated PDFs on the Srinivasa Kalyanam: 'Srinivasa Kalyanam', a 37-page slide presentation hosted on jetuk.org (its pictures are acknowledged to tirumala.org); and 'Srinivasa Kalyanam', a 66-page illustrated presentation by Lakshminarasimhan Sridhar in the Ahobilavalli eBooks series on sadagopan.org
ಅನುವಾದಕರು
None (written in English)
ಪ್ರಕಾಶಕರು
jetuk.org (publisher not stated in the file); Ahobilavalli eBooks, sadagopan.org
ಆವೃತ್ತಿ
PDF files, downloaded and read 2026-10-18
ಸ್ಕ್ಯಾನ್
Local copies of the two PDFs kept by the site owner, not published
ಭಾಗ
The whole story as told in the two PDFs: the sacrifice and Bhrigu's test, the anthill and the Chola king, Vakula and Vedavati, the finding of Padmavati, the elephant and the garden, the proposal and the fortune-teller, the letter, Kubera's loan and the wedding. Only the facts and the order of events are used; the wording and structure are new. No Sanskrit verse or Devanagari is given.
ಸ್ಥಿತಿ
Not public-domain texts. Both are modern illustrated presentations and neither states a licence; the first thanks tirumala.org for its pictures. By the site owner's decision they are used for facts only, retold entirely in new words and credited, as for the saints from trust sites; the publishers have not been asked for permission. Takedown on request. Confirmation by the site owner pending.
ಈ ಆವೃತ್ತಿ
An abridged retelling, reviewed and approved by the site owner